Slechter nieuws dan ooit

Ik heb geen goede woorden voor het nieuws wat mijn arts mij net vertelde. Rond 12:15 uur ging de telefoon en toen ik opnam, wist ik gelijk genoeg. De trilling in de stem van mijn arts sprak boekdelen. ‘Ik heb heel slecht nieuws voor je, Jade. We zien weer opnieuw een actieve tumor. Met andere woorden: de kanker is zeer waarschijnlijk terug. We zien weer tumorgroei’.

Lees meer »

Mijn derde ‘kankerverjaardag’

Op het tijdstip dat ik deze post plaats, 10:00 uur, is het precies 3 jaar geleden dat mijn hele leven veranderde. Voor altijd. Ik ging naar de huisarts met het idee dat ik een verwijzing voor een logopedist zou krijgen, maar dat liep even anders. De huisarts keek in mijn keel en zijn hele gezicht vertrok. ‘Ik zie een groot gezwel in je keel zitten, Jade. Je ademt door een rietje. Ik wil dat je nu direct doorgaat naar het ziekenhuis’. De wereld zakte onder mijn voeten vandaan. Dag onbezorgde leventje.

Lees meer »

Haargroei

“Waarom zet je je haarwerk niet af?” is een vraag die ik dagelijks krijg. Ik weet dat het goed bedoeld is, maar toch vind ik het lastig.

Lees meer »

Magazine Empowher

Magazine Empowher -> een exclusief tijdschrift over vrouwen met kanker. Trotser dan trots en dankbaar voor deze mooie kans! Mijn verhaal in een tijdschrift in combinatie met hele waardevolle foto’s: een meisjesdroom die uitkomt!

Lees meer »

Verwerking & angst

De afgelopen weken gaat het mentaal even niet zo goed met mij. Ik ben kwetsbaarder, ik slaap slechter en ben heel erg veel aan het malen en piekeren. Ik voel me absoluut niet slecht, maar ik heb me wel eens beter gevoeld dan de afgelopen tijd. Alle spanning, angst voor de toekomst en het verdriet van de afgelopen 3 jaar overvalt mij. Zolang ik afleiding zoek gaat het redelijk goed, maar zodra ik thuis begint alle ellende weer. Het is zwaar en alles doet mentaal heel veel pijn.

Lees meer »

De dosering van mijn chemo wordt verlaagd

Vandaag moest ik, zoals iedere donderdag, weer bloedprikken. Omdat vorige week mijn bloedwaardes al aan de lage kant waren, was ik benieuwd wat de uitslag deze week zou zijn. Ik maakte me eigenlijk niet echt zorgen, omdat het meestal de week daarna wel weer wat gestegen is. Vandaag was dat anders: mijn bloedwaardes zijn te laag.

Lees meer »

Al 38 dagen zonder sonde

Het is alweer 38 dagen geleden dat mijn oncoloog de woorden ‘je mag het lekker zonder sonde gaan proberen, Jade’, uitsprak. Even voelde ik een korte twijfel en had ik meerdere vragen zoals ‘wat als ik dan heel veel ga afvallen?’. Die angst zat ontzettend hoog. Maar nu, 38 dagen later, loop ik nog steeds trots zonder sonde rond.

Lees meer »

Alles liep vandaag anders dan gepland

Net zoals elke donderdag reed ik vandaag rond 13:00 uur naar het ziekenhuis. Ik mocht vandaag naar mijn shared care, om daar mijn infuuschemo te krijgen. Ik ben maandag al lichamelijk gecontroleerd en mijn bloedwaardes waren ook goed, dus ik mocht direct starten vandaag.

Lees meer »

Mogelijk onvruchtbaar

De laatste tijd ben ik er steeds meer mee bezig. 'Kan ik nog wel kinderen krijgen?' en 'Gaat de techniek waar ik voor heb gekozen later wel goed zijn werk doen?' Ik maak me er onbewust toch regelmatig druk om.

Lees meer »

Uitslag MRI: geen activiteit te zien!

Na dagenlang veel spanning, slecht slapen en meerdere paniekaanvallen was het gisteren eindelijk zover. Mijn MRI-scan en röntgenfoto! Per minuut steeg de spanning en zakte mijn vertrouwen. Alle soort scenario’s kwamen in mijn hoofd voorbij. Mijn gevoel over deze scan wisselde per minuut. Het is ook niet zomaar een dingetje, het gaat echt om gezondheid. Om míjn gezondheid! Vanochtend om iets voor 12’en zouden we de uitslag krijgen, maar de uitslag was toen helaas nog niet bekend vanwege grote drukte bij de radiologie. Het was dus een enorm zenuwslopend dagje.

Lees meer »

Het moment van de waarheid

Donderdag 28 maart staat al een tijdje met een groot uitroepteken in mijn agenda. Nog heel even wachten en dan is het weer zover: een MRI-scan en een röntgenfoto. Is er net zoals bij de vorige scan geen activiteit meer te zien of is er in die 4 maanden toch wat veranderd?

Lees meer »

Een stap richting de toekomst

De afgelopen maanden heb ik veel getwijfeld. Ga ik proberen de HAVO af te maken of ga ik toch via een andere manier mijn schoolloopbaan volgen? Er zitten aan beide kanten voor en nadelen. Maar uiteindelijk heb ik (op dit gebied) maar één doel: juf worden 🎓

Lees meer »

Toch weer een sonde

Diep van binnen wist ik het al: dat het nog te vroeg was voor helemaal geen sondevoeding. Toch ging ik de uitdaging aan. Ik heb heel hard m’n best gedaan en heel erg genoten van deze twee weken zonder sondevoeding, maar het is helaas niet gelukt om hem helemaal weg te houden. Ik heb weer een sonde.

Lees meer »

Ik was in Curaçao!

De afgelopen 13 dagen heb ik vakantie gevierd in Curaçao! Genoten van het mooie land, het lekkere weer, de leuke activiteiten, mijn lieve gezin, het heerlijke eten én natuurlijk van de tijd zonder ziekenhuisbezoeken!

Lees meer »

Soms ben ik even moe van alles

Ik sta er mee op en ik ga er mee naar bed. Er gaat geen minuut voorbij dat ik niet denk aan mijn ziekte. Ik ben er altijd, maar dan ook altijd mee bezig. Zelfs in mijn slaap.

Lees meer »

Birthday girl!

Hang de slingers maar op en eet vandaag een lekker taartje, want ik ben jarig! Ik word overspoeld met berichtjes, kaartjes en cadeautjes, waar ik mega blij van word! Toch voelt jarig zijn sinds mijn diagnose niet meer hetzelfde.

Lees meer »

Uitslag onderzoeken operatie

Zojuist werden we gebeld door de plastische chirurg. Mijn spraak is sinds mijn operaties/inwendige bestraling in maart niet meer zoals vanouds. Het klinkt allemaal heel nasaal en hierdoor ben ik vaak moeilijker te verstaan. Dit vind ik mega vervelend. Er zijn in december en twee weken terug allerlei onderzoeken gedaan om te kijken waar dit precies vandaan komt.

Lees meer »

3 februari 2023 💔

Vandaag, één jaar geleden, werd mijn nachtmerrie voor de tweede keer realiteit. Ik werd opnieuw kankerkaal. Er zijn geen goede woorden te vinden om deze pijn te beschrijven. Dit doet gewoon intens veel pijn als 16 jarig meisje. Het is zó confronterend.

Lees meer »

Hoe gaat het

Dit is een vraag die ik vaak krijg en mezelf ook meerdere keren per dag stel. Het antwoord hierop vind ik lastig. Mijn leven bestaat echt uit ups en downs. Ik kan ‘s ochtends goed opstaan, maar ‘s avonds uitgeput zonder energie op de bank liggen. Het gaat echt berg op en afwaarts. Het is moeilijk.

Lees meer »

Soms baal ik van mijn ‘nieuwe’ lichaam

De afgelopen 2,5 jaar is mijn lichaam aardig beschadigd geraakt. Ik ben inmiddels al 930 dagen keihard aan het strijden tegen deze rotziekte. Vele chemo’s hebben mijn lichaam van binnen kapot gemaakt (tegelijkertijd maken deze vele chemo’s mij hopelijk ook beter), maar mijn lichaam is aan de buitenkant ook aardig aangetast. Hier kan ik de ene dag beter mee omgaan dan de andere dag. Soms baal ik er gewoon heel erg van. Ik mis mijn oude lichaam.

Lees meer »

Een onzekere toekomst

Wat mijn toekomst is? Ik heb eerlijk gezegd geen idee. En dat heeft helaas niemand. Dat weten mijn artsen niet, en dat weet ikzelf ook niet. Misschien wil ik dat ook helemaal niet weten, maar misschien word ik wel gewoon tachtig en loop ik straks als een oud omaatje met een rollator rond. Dan zouden al mijn zorgen voor niks zijn geweest. Wat een droom zou dat toch zijn..

Lees meer »

Spanning rondom m’n onderhoudskuur

Ik zit inmiddels in de 4de week van mijn onderhoudstherapie. De eerste cyclus is na deze week dus alweer voorbij. Hoeveel cyclussen ik ga krijgen is onbekend, het is aankijken hoelang het gaat. Na het gedoe met pillen/vloeistof, is er besloten de wekelijkse chemo gewoon weer door het infuus te geven. Naast mijn dagelijkse drankje thuis.

Lees meer »

Start nieuwe fase

Bijna met zin ging ik gisteren naar het Prinses Máxima Centrum: de start van een nieuwe fase. Een fase waarin ik veel minder ziek ga worden en mijn leven weer een beetje kan oppakken. Ik heb er tijdens mijn zware kuren zo naar uitgekeken. En nu is het dan eindelijk zover! Mijn tweede onderhoudstherapie (met dezelfde medicijnen) is begonnen!

Lees meer »

Uitslag MRI: goed nieuws!

Een slecht gevoel overheerst in mij. Al wekenlang. Hoe dichterbij de scan komt, hoe groter de paniek is. Ik had het gevoel dat de kanker overal in mijn hele lijf zat. Dit heb ik eigenlijk naar niemand uitgesproken, want ik wilde niemand bang maken. Maar de angst zat gewoon écht heel erg hoog. Diep van binnen wist ik dat het bijna niet mogelijk is; tumorgroei op dit moment, net na al die kuren. Maar heel af en toe hoor je het weleens en dat maakte mij bang. De afgelopen, heftige kuren voor niks hebben gedaan is gewoon een hele erge nachtmerrie. Gelukkig was deze angst nergens voor nodig!

Lees meer »

MIJN LAATSTE KUUR IS KLAAR!

Het is klaar! Alle 12 kuren heb ik gewoon gedaan. Er leek geen einde aan te komen, maar ja hoor: today is the day! Ik ben gister einde van de middag uit het ziekenhuis gekomen en vandaag alweer een stukje meer opgeknapt. Dus nu is voor mijn gevoel de laatste kuur echt afgesloten. Het feest en het herstellen kan beginnen! Nooit durven dromen dat ik dit vol heb kunnen houden omdat het zo zwaar was, maar het is gelukt 🥹

Lees meer »

Uitstel laatste kuur

Geen corona, wel ziek. Geen chemo gehad, wel ziek. Dat is even wennen als ik eerlijk ben. Ik ben nu eigenlijk alleen maar gewend aan ‘chemo ziek zijn’. Gisteren werd ik, 1 dag voor mijn laatste kuur, ziek. Een enorme tegenvaller. Hoofdpijn, buikpijn, een loopneus & heel weinig energie. Ik was er al zo bang voor. Zwakke weerstand & corona patiëntjes in huis, 1 en 1 = 2 denk ik dan maar.

Lees meer »

Kuur 11

Nog 1 kuur te gaan: dat is het enigste wat mij nu op de been houdt. Want het is eigenlijk gewoon allemaal te zwaar. Veel te zwaar. Ik heb zó weinig rust tussendoor. Ik heb meer slechte dagen dan goede dagen als je het over een maand bekijkt. En daar baal ik gewoon van. Ik had zo’n ander leven voor ogen als 16-jarige: het is gewoon echt oneerlijk. Dat zie ik elke week een beetje beter in lijkt het wel..

Lees meer »

🚑 - om 00:30 uur

Dat waren me even heftige daagjes zeg. Zaterdagnacht ging het even helemaal mis. Ik werd om 23:30 uur weer wakker, terwijl ik echt net in slaap was gevallen. Ik werd wakker in een bed vol met vochtverlies vermengd met 2 grote plekken bloed. Daarbij kon ik niet meer op mijn benen staan en was ik enorm misselijk/slap/duizelig. Ik heb geprobeerd te douchen om mezelf schoon te maken, maar dat lukte eigenlijk niet. Ik bleef de neiging houden om flauw te vallen. Op dat moment hebben we besloten 112 te bellen. Ik hoorde m’n vader de toetsen indrukken en kon wel door de grond zakken. Hier had ik natuurlijk echt niet op gerekend en ook geen zin in..

Lees meer »

Finale Tina Awards - girlpower

Wat een geweldige belevenis was dit zeg! Ik leef momenteel echt in een waas, maar ook in een hele grote droom. In juli kreeg ik namelijk het fantastische mailtje dat ik genomineerd was voor een tina award, in de categorie girlpower. Na een paar weken hoorde ik dat ik bij de laatste 4 van Nederland zat en dus de finale heb bereikt. Vandaag was de finale! Live op het Tina Festival. Wat een ervaring!

Lees meer »

Dosering 60%? Niks van gemerkt..

Kuur 9: opnieuw een mega heftige kuur. Niet meer op mijn benen kunnen staan, onwijs veel spugen, last van m’n buik, praten kostte al teveel energie & zo kan ik helaas nog even doorgaan. Een paar dagen voor start van deze kuur, had ik het gesprek met de conclusie dat ik de dosering 80% van de kuur niet meer ging trekken. Er is dus afgesproken verder te gaan met een dosering van 60%. Ik ging de kuur in met goede hoop; een stukje minder ziek. Maar niks was minder waar. Vanaf dag 1 was ik gelijk al goed ziek & dat is eigenlijk geen moment weggegaan tot aan de dag van vandaag (dag 13). Eindelijk voel ik opluchting. Kuur 9 heb ik toch maar gedaan!

Lees meer »

Confronterend gesprek

Vandaag stond het belangrijke gesprek op de planning. Eigenlijk stond deze eerst maandag gepland, maar omdat mijn oncoloog toen toch niet kon is hij verplaatst naar vandaag. Het hoofddoel van dit gesprek was kijken hoe verder qua behandelplan en kuren. De laatste kuur was zo intens dat ik het niet nog een keer aan durf. Dit heb ik dan ook gelijk gezegd na mijn afgelopen kuur en dit werd gelukkig heel serieus opgepakt. Tegen het gesprek zag ik niet echt op, maar ik was er wel de hele week onbewust mee bezig..

Lees meer »

Doodziek door kuur 8

Daar ging ik weer, met dubbele gevoelens op naar het Máxima voor mijn 8ste VIT kuur. Met een strijdgevoel, want ik had net een paar dagen geleden gehoord dat deze kuren nog steeds heel goed zijn werk doen. Maar ook met zoveel tegenzin, ik wist dat ik weer ziek zou gaan worden. En als ik had geweten hoe ziek, had ik er nachtmerries van gehad. Wat een kuur. Dat ik zo ziek kon zijn wist ik echt niet, zo ziek zijn heb ik nog nooit eerder meegemaakt. Het was vreselijk, echt vreselijk. Ik vind het een wonder dat ik dit nu op rechtop op de bank zit te typen, eergisteren had ik dat nog niet geloofd.

Lees meer »

Een extra MRI-scan

De spanning zat afgelopen weken heel erg hoog. De angst was meer aanwezig dan ooit. Sinds ongeveer 2 weken ben ik namelijk minder te goed te verstaan. Deze klacht had ik ook bij mijn diagnose. Mijn spraak is sowieso sinds de operatie & bestraling minder, dus het is lastig te vergelijken. Het kan natuurlijk door allerlei dingen worden veroorzaakt, maar nadat we dit tegen het ziekenhuis zeiden werd er gelijk een extra MRI scan ingepland. Ik schrok hier best wel van, gelijk actie ondernemen. Maar aan de andere kant was ik er ook blij mee, beter 1 keer te vaak scannen dan 1 keer te laat.

Lees meer »

Spoedopname nummer 2 & kuur 7

Donderdag mocht ik naar huis, maandagochtend was ik alweer opgenomen. Eigenlijk stond maandag mijn chemo gepland, maar die werd dus opnieuw uitgesteld. Wat een drama. De koortslip begon weer op te komen, dus ik moest weer aan het infuus voor medicijnen in Delft. Voor de tweede keer al. Omdat het niet gewoonlijk is dat een koortslip in zo’n korte tijd opnieuw opvlamt, twijfelde ze eerst nog of het wat anders was. Mijn ontstekingswaarde waren allemaal gewoon goed. Omdat het precies hetzelfde eruit zag & hetzelfde voelde, gaan ze toch van een koortslip uit. 10 dagen opname werd er gezegd. Daar schrok ik van, want dan zou dus mijn chemo ook weer 10 dagen worden uitgesteld. Uiteindelijk mocht ik na een week naar huis & ga ik nu over op orale medicatie als virusremmer. In de afgelopen weken heb ik al 11 dagen in het ziekenhuis gelegen. Met andere woorden: veel te veel en te lang.

Lees meer »

2 jaar ziek

2 jaar in de wereld van kinderkanker. 2 jaar een wereld vol met zorgen, angst, ellende & verdriet. 2 jaar met mooie/waardevolle momenten, leuke uitjes & nieuwe vriendschappen. En vandaag mijn 2e “kankerverjaardag”.

Lees meer »

Spoedopname - koortslip

Daar gingen we maandag. Op weg naar kuur 7. Wel al met enige twijfel. Ik had sinds een paar dagen een flinke koortslip. Direct contact opgenomen met het Prinses Máxima Centrum en daardoor kreeg ik dezelfde dag nog medicijnen om dit virus te remmen. Helaas hielp dit niet.

Lees meer »

Kuur 6

Het is vandaag de 14de dag na de start van mijn kuur. Het is ook de eerste dag dat ik me, naar omstandigheden, weer oke voel. Bij de vorige kuur was ik na 10 dagen weer opgeknapt, deze keer herstelde ik wat langzamer. Daarbij waren de bijwerkingen ook heftiger. 5 dagen heen & weer naar Utrecht om een paar uur aan het infuus te gaan, 2 dagen rust & dan nog 1 dag naar Utrecht voor een chemopush en prik in mijn been voor snellere aanmaak witte bloedcellen (aangezien deze nu te laag waren). Het is ook gewoon zwaar.

Lees meer »

GOEDE MRI SCAN!

Zo intens gelukkig, zo onwijs blij: ik heb er een goede MRI scan bij! Vandaag ben ik gebeld met de uitslag van de scan. ‘Ik heb goed nieuws voor je, Jade’, sprak mijn arts al snel uit nadat ik opnam. Het eerste wat ik dacht of zei is ‘ik kan na wekenlang eindelijk weer ademhalen’.

Lees meer »

Terug bij het protonencentrum

Ongeveer 1,5 jaar geleden liep ik hier met een blij gevoel weg: de 6 weken bestraling zit erop! Nu ben ik er weer voor het eerst weer terug, en moest ik toch mijn tranen wegslikken. Op deze plek zijn zoveel herinneringen gemaakt; mooie en natuurlijk ook minder mooie..

Lees meer »

Kuur 5

Eindelijk voel ik me weer oke! Na 10 dagen flink moe zijn, misselijk zijn, buikpijn hebben etc was ik er vooral mentaal goed klaar mee. Niks kunnen doen & de eerste week alleen maar in het ziekenhuis zitten, vind ik als 16 jarige gewoon heel erg zwaar. Elke kuur opnieuw.

Lees meer »

Lagere dosering chemo & minder kuren?

Kuur 3 viel mij zwaar. Heel erg zwaar. Woensdag bijna opgenomen voor uitdroging, buikpijn, veel aan het spugen, niet op mijn benen kunnen staan en zo kan ik nog wel even doorgaan. Hij viel veel zwaarder dan alle andere kuren. Ik leefde in een waas, ging van chemo naar chemo, maar eigenlijk was het niet te doen. Ik dacht dat het kwam omdat deze chemokuur zo snel na mijn operatie kwam, maar mijn artsen hadden het over iets anders. Zij denken eerder aan een te hoge dosering chemo. Sommige mensen zijn gevoeliger voor de chemo die ik nu krijg & hebben daardoor minder nodig voor hetzelfde effect. Om dit te controleren is er een speciale bloedcontrole nodig. Deze heb ik vandaag gehad. Als deze uitslag voor mij positief is, ben ik inderdaad gevoeliger voor deze chemo en gaat de dosering omlaag. Als de uitslag voor mij negatief is, kunnen ze niks geks vinden en zullen we verder moeten kijken naar een geschikte oplossing. De uitslag zal binnen een paar dagen volgen.

Lees meer »

Kuur 3 uitgesteld & een nasale spraak

‘Sorry, we gaan je kuur uitstellen. De blaren in je keel door de bestraling zijn nog te heftig’. Vrij snel alweer na de operatie stond gisteren mijn 3de VIT-kuur gepland. Ik ging er met frisse tegenzin, maar volle moed weer tegenaan. Helaas kon ik vrij snel na aankomst in het ziekenhuis, weer terugrijden naar huis.

Lees meer »

Operatie 2

Na 10 intensieve dagen in het ziekenhuis met veel pijn en verdriet, ben ik eindelijk weer thuis! Er valt letterlijk een last van mijn schouders af nu dit traject erop zit. Ik kan, tussen alle chemo’s door, weer gaan herstellen. De “oude Jade” zoals voor de operatie ben ik nog lang niet. Ik heb fysiek en mentaal nog een lange weg nodig.

Lees meer »

De tumor is gekrompen!

Wat een spanning de afgelopen dagen. Maar de uitslag van DE MRI-scan is goed. De chemo slaat goed aan en mijn artsen zijn heel tevreden met deze uitslag; het beste nieuws in tijden! Om door te mogen met de behandelingen (en dus een kans op genezing te blijven houden) moest de tumor minimaal stabiel blijven. Nu is hij dus zelfs gekrompen. Zó opgelucht en blij!

Lees meer »

Voor de tweede keer kaal

En daar was dan het moment waar ik al, sinds dat ik hoorde dat ik weer kaal zou worden, tegen aan zat te hikken. Het is opnieuw een trauma: ik ben kankerkaal. Voor de tweede keer al. En dat op mijn bijna 16-jarige leeftijd. Bij het zien en horen van de tondeuse kon ik het wel uitschreeuwen; een grote herinnering aan de vorige keer. Het is gewoon 1 groot drama. Ik wil echt niet negatief overkomen, maar hier kan ik gewoon niet zoveel moois van maken helaas. Ik had het graag anders gezien.

Lees meer »

VIT kuur 1

Laten we beginnen met de uitslagen van alle onderzoeken: gelukkig heb ik goed nieuws gekregen! Er zijn geen uitzaaiingen gevonden. Mijn PET-scan is schoon en daarmee ook mijn hersenvocht. Uit het biopt zijn inderdaad weer kankercellen gekomen. Precies hetzelfde als vorig jaar: Rhabdomyosarcoom. Dit hadden we niet anders verwacht, aangezien ik tijdens het krijgen van deze uitslag al aan de chemo lag. Het behandelplan wat ik eerder heb verteld ga ik dus volgen. Hier worden geen aanpassingen in gedaan omdat er ook geen uitzaaiingen zijn gevonden! Het beste nieuws ooit in deze hele slechte film! Hierdoor heb ik nog een kans op genezing 🥹

Lees meer »

Tweede behandelplan

Het is inmiddels alweer drie dagen geleden dat ik mijn twee slechte uitslag kreeg. Het nieuws is wat geland, maar het besef is er nog niet. Ik laat vele tranen momenteel.

Lees meer »

Heel heel slecht nieuws..

Totaal onverwachts kreeg ik net een hele slechte uitslag van mijn MRI-scan. Een dag na dat we vierden dat ik klaar ben met mijn behandeling & de bloemenkraal heb gehad: de kanker is (waarschijnlijk) terug.

Lees meer »

De bloemenkraal 🌸

9 januari: de dag waar al een tijdje een groot uitroepteken bij staat! Nooit verwacht dat ik zover mag komen in mijn behandeling en vandaag de bloemenkraal zou krijgen/de bel mocht luiden.       Maar het is gelukt! Tranen van geluk 🥹

Lees meer »

Laatste chemo aan het infuus

Mijn laatste chemo aan het infuus is ingelopen. Zo’n ontzettend gek idee dat ik (hopelijk) nooit meer aan een chemopaal vastzit. Hele opluchting, maar terwijl ik nu in de auto op weg naar huis zit voel ik ook een spanning in mijn buik. Ik moest dan ook echt even slikken toen ik net het welbekende piepje hoorde dat de chemo klaar is. Je leeft er zolang naar toe, en nu is het opeens echt klaar. Dat is nog niet helemaal te beseffen. Al helpt het kaartje aan mijn chemopaal net met ‘laatste chemokuur’ daar wel bij. Een lief, schattig kaartje wat mij raakt. Er is toch weer net even extra over nagedacht en dat doet mij goed!

Lees meer »

Talkshow 'Aan Tafel'

Afgelopen woensdag had ik opnames voor de nieuwe talkshow 'Aan Tafel'. Eert twijfelde ik heel erg, omdat ik het stiekem toch wel erg spannend vond.. maar ik ben achteraf mega blij dat ik het heb gedaan. Wat een ervaring! 

Lees meer »

1 jaar kaal

Vandaag, precies een jaar geleden, was de meest traumatische dag van mijn leven tot nu toe. Ik zal het nooit vergeten. Ik heb het in één grote waas beleefd. De dag dat mijn haar er volledig af moest: mijn grootste nachtmerrie. 14 jaar oud en dan al kankerkaal. Die twee woorden kunnen niet samen in één zin.

Lees meer »

1 jaar ziek

Vandaag, 2 juli 2022, ben ik precies 1 jaar ziek. Ik vier vandaag mijn ‘kankerverjaardag’. Het is voorbij gevlogen; een jaar pas. Aan de andere kant lijkt het zoveel langer. Een leven zonder kanker kan ik me niet meer voorstellen. Het was dan ook écht een pittig jaar. 9 IVA chemokuren van 3 dagen, 28 bestralingen in Groningen en nu al een halfjaar lang onderhoudstherapie. Dit betekent dat ik al meer dan 220 chemogiften heb gehad. En dan heb ik het dus nog geen eens over de hoeveelheid prikken, opnames, onderzoeken, slechte dagen etc. Het is te bizar voor woorden..

Lees meer »

Interview Team Westland & WOS

2 weken geleden heb ik een interview opgenomen voor Team Westland. Heel erg mooi & bijzonder om dit te doen! Ik heb een elektrische fiets gekregen van Team Westland, dus ik vind het erg fijn dat ik op deze manier wat terug kan doen! Ik vertel onder andere hoe ik naar dit traject kijk, ga je ook kijken? Zie het fragment hieronder ☺️

Lees meer »

EMDR- therapie

Inmiddels loop ik alweer een paar weken bij een psycholoog in het Prinses Máxima Centrum. Wekelijks kan ik mijn hart bij haar luchten en hebben we diepgaande gesprekken. Dit is fijn en lucht op, maar mentaal gaat het helaas nog niet zo goed. Ik ben veel bezig met de toekomst en daarbij blijf ik last houden van mijn haarverlies. Iets wat altijd bij mij is. Mijn haar groeit alweer heel hard, maar zonder Toupim durf ik niet over straat. Ook kan ik een geluid van een tondeuse echt niet horen en is langs een kapperszaak lopen eigenlijk al teveel.

Lees meer »

Een week geen chemo

Ik baal ontzettend. Gisteren kreeg ik namelijk, geheel onverwachts, te horen dat mijn bloedwaardes te laag zijn. Hierdoor moet ik een week stoppen met de chemo. Nodig, maar allesbehalve wat ik wil.

Lees meer »

Het is niet alleen de kanker..

Als je als 14-jarig meisje hoort dat je kanker hebt, zakt de wereld onder je voeten vandaan. Ik hoorde mensen dat altijd wel zeggen en wist niet precies hoe het voelde, maar ik snap nu (helaas) helemaal wat ze bedoelen. Het is een vreselijk iets.

Lees meer »

Uitslag MRI scan

Het was alweer tijd voor een scan: het moment van de waarheid. Nachten lang niet slapen en dagenlang buikpijn. De eerste scan tijdens mijn onderhoudstherapie en er gingen weer vele vragen door mijn hoofd. ‘Wat als deze chemo’s niet aanslaan? Wat als ik uitzaaiingen heb? Wat als ik weer zwaardere behandelingen nodig heb?’

Lees meer »

Wat zonde, geen sonde!

‘Ik zie mezelf eindelijk weer terug’, zei ik meteen. Na 71 dagen was het eindelijk zover; mijn sonde mocht er vandaag weer uit! Een enorme ontlasting en opluchting. Gelukkiger kan je mij momenteel even niet maken.

Lees meer »

Start onderhoudstherapie!

Een dag voor in de boeken; vandaag is mijn onderhoudstherapie gestart! Dag 1 van de 365 kan ik afstrepen haha! Met lichte spanning reed ik naar het Prinses Máxima Centrum toe vanochtend. Twee nieuwe soorten chemo’s, dus altijd weer even de vraag hoe je daarop gaat reageren.

Lees meer »

Uitslag MRI-scan -> goed & slecht nieuws

'Let op, de tafel gaat nu bewegen’, dat zinnetje hoorde ik vorige week al voor de zoveelste keer. Het was weer tijd voor een scan. Terwijl ik in het grote witte apparaat lig, beginnen de zorgen. ‘Wat als de bestralingen niks hebben gedaan? Doen alle chemo’s nog wel zijn werk? Mag ik wel over op de onderhoudstherapie?’ Ik maakte me zorgen. Ontzettend zorgen. Ik denk dat deels ook komt omdat de laatste kuur zo heftig was. Ik weet in mijn achterhoofd dat ik zo’n kuur niet nog een keer ga trekken.

Lees meer »

Kuur 9, de laatste iva-kuur

Na een halfjaar aftellen zijn de zware kuren eindelijk voorbij! Ik heb het gewoon gerockt! Vraag me niet hoe, maar het is gelukt. Een hele opluchting. Het was echt ontzettend zwaar. Zo zwaar dat ik het geen eens in woorden kan uitleggen. Ik ben het laatste halfjaar denk ik maar een stuk of 15 dagen ‘beter’ geweest. De rest van de dagen was ik ziek, zwak en misselijk. Het ging dus aan één stuk door en dat is eigenlijk geen leven. Telkens als ik net was opgeknapt, begon de volgende kuur alweer. Maar ik heb geen seconde getwijfeld om te stoppen; alles voor het goede doel!

Lees meer »

Spoedopname met kerst

Ik ben een echte kerst liefhebber. Deze kerst loopt alleen heel anders dan dat ik van te voren had bedacht. In plaats van een van de hoogtepunten van het jaar, is het nu één van de dieptepunten van het jaar. Ik lig namelijk opgenomen met hoge koorts.

Lees meer »

Een sonde

Kilo na kilo, traan na traan. Het was niet meer te doen. Ik ben zó zwak en ik kan steeds minder. Ik heb het na de ‘waarschuwing’ nog 2,5 week volgehouden, maar vandaag heb ik me eraan overgegeven: ik heb een sonde.

Lees meer »

Kuur 7

Na zes weken lang in Groningen, terug in Utrecht. Het is zoals verwacht: als thuiskomen. Ik word heel warm opgevangen door iedereen en dat geeft een goed gevoel! Er hangt nog net geen bordje ‘welkom thuis’ of ‘welkom terug’ haha..

Lees meer »

Allerlaatste bestraling

2 uur geleden heb ik dan eindelijk mijn laatste bestraling gehad! Ik heb 28 dagen ontzettend hard gewerkt en mijn ‘Groningen avontuur’ komt vandaag tot een eind. Het klinkt heel gek, maar dat is dubbel. Natuurlijk ben ik heel blij dat alle bestralingen erop zitten en ik daar nu van kan gaan herstellen, maar ik ben inmiddels wel gehecht geraakt aan Groningen. Het appartement, het ziekenhuis, de stad zelf, mijn tijdelijke artsen, het Protonencentrum; het was bijzonder. Het is een tijd die je normaal gesproken (gelukkig) niet meemaakt. Zes weken lang was hier mijn thuis, dus het voelt gek om weer afscheid te moeten nemen. Dat deed ik dan net ook met een lach en een traan.

Lees meer »

Week 1 t/m 5 november

De goede woorden voor mijn afgelopen week kan ik eigenlijk niet vinden. Die zijn er niet. Het was heftig, zwaar en verdrietig. Ik heb vele tranen gelaten.

Lees meer »

Eerste bestraling

Vandaag had ik een bijzonder moment. Vandaag was namelijk mijn eerste bestraling. Het was natuurlijk allemaal nieuw en ver weg van huis, dus het was een dag met een lach en een traan.

 

Gisteren zijn mijn moeder en ik vertrokken naar mijn nieuwe thuis voor de komende zes weken. Het afscheid was even lastig, maar ik heb mijn plekje hier inmiddels alweer gevonden. De komende weken zullen mijn ouders elkaar afwisselen. Gisteravond zijn we nog even heerlijk uiteten geweest in de stad. Nog even vieren dat ik me op dat moment goed voelde en helemaal klaar was voor alle bestralingen! Dit was erg fijn en een mooie start van deze bijzondere tijd.

 

Vandaag stond ik met buikpijn op. Ondanks de goede uitleg, wist ik niet precies wat me te wachten stond. Ik heb het over me heen laten komen. Dat was voor nu de beste optie.

 

De bestraling zelf ging heel erg goed. Ik werd goed begeleid door het hele proces. Het apparaat zelf was enorm indrukwekkend. Vooral heel erg groot. Toen ik er in lag voelde ik me qua grootte echt een lieveheersbeestje haha..

 

Na een korte scan en foto om te kijken of ik helemaal goed lag, begonnen ze met de bestraling. De radio werd opgezet en ik mocht naar mijn favoriete nummers luisteren. Meezingen kon dan weer niet, want je moet echt doodstil liggen. Praten, aan je neus kriebelen, hoesten etc; niks mag. Mogelijk trouwens ook niet, want het masker wat je opkrijgt tijdens de bestraling zit echt heel erg strak. Een wenkbrauw optrekken is al niet mogelijk. Tijdens de bestraling ben je, vanwege de stralingen, helemaal alleen in de ruimte. Dit duurt in totaal zes minuten.

 

Ik kijk goed op mijn eerste bestraling terug en ben klaar voor morgen. Ik vind het fijn dat de eerste keer nu geweest is. De ergste spanning is er nu vanaf, wat achteraf gezien nergens voor nodig was. Het bestralen doet geen pijn. Wel zie je ongeveer op de helft van de bestraling een lichtflits en komt er een brandlucht voorbij. Hier was ik van te voren al voor gewaarschuwd. Het is een raar verhaal waar ik niet te lang over wil nadenken. Ik kan namelijk wel raden waar die brandlucht vandaan komt..

 

Mijn bestraling was om 14:00 uur en het is nu 20:00 uur. Het laatste kwartier is mijn linkerwang wat roder en voelt hij ook warm aan. Ik gok dat dit al de eerste bijwerking/gevolg van de bestraling is. Bizar dat dit zo snel kan gaan. Ik ben opgelucht dat vandaag voorbij is, maar ik kijk ook met wat angst naar de komende tijd..

Lees meer »

Kuur 5

Afgelopen week was het alweer tijd voor mijn vijfde chemokuur. Die stomme chemo’s zijn niet meer weg te denken uit mijn leven. Uitleggen hoe een chemo voelt, is dan ook onmogelijk. Ik heb het maar het ‘chemo-gevoel’ genoemd. Het is nergens mee te vergelijken. Een normale griep voelt namelijk heel erg anders. Zelfs het misselijk zijn/het overgeven voelt anders. Het is met geen pen te beschrijven.

Lees meer »

Kennismaken in Groningen

Eergisteren ben ik nog geopereerd, vandaag ben ik heen en weer naar Groningen geweest. Gisteren werden we gebeld met de vraag of we heel toevallig vandaag al tijd hadden om kennis te komen maken met mijn (bestralings)artsen in Groningen. Na wat plannen te hebben omgegooid, en dan vooral voor mijn ouders, hebben we gezegd dat we vandaag hun kant op zouden komen.

Lees meer »

Operatie

Vandaag was de dag! Vandaag werd ik geopereerd aan mijn eierstok en werd er een port-a-cath geplaatst. Rond half 9 vanochtend reed ik, met een operatiejurkje aan, in een ziekenhuisbed naar het WKZ. Tussen het Prinses Máxima Centrum en het WKZ is er een regenboogbrug gebouwd, zodat je gemakkelijk naar de ‘overkant’ kan lopen. Alle operaties worden namelijk in het WKZ uitgevoerd en niet in het Máxima zelf.

Lees meer »

Kuur 4 + uitslag scan

Ik heb een zware week achter de rug. Van maandag tot en met woensdag had ik mijn vierde IVA-kuur en daarvan was ik nog een beetje extra ziek. Het was eigenlijk niet te doen. Ik tel de kuren nu al af. Het ‘chemo-gevoel’ was echt heel erg hoog en ik heb bijna de hele tijd geslapen. Anders is het niet vol te houden. Als ik wakker was moest ik spugen.

Lees meer »

Kuur 3

Terwijl ik aan mijn derde chemokuur lig; even een update! De afgelopen dagen heb ik thuis heel erg genoten. Ik ben met vriendinnen even kort weggeweest, ik heb mijn gezicht op school en op de dansschool laten zien en we zijn met de hele familie samen geweest! Dat was ontzettend fijn en geeft mij kracht om weer door te gaan met alle behandelingen. Die zijn namelijk ontzettend zwaar. Ik ben echt doodziek na en tijdens een chemo.

Lees meer »

Kuur 2 & een nieuwe look

Na twee dagen thuis uitrusten van de rollercoaster tot nu toe, is het alweer tijd voor mijn tweede IVA-kuur. Ik was eergisteren eindelijk koortsvrij, dus ik mocht naar huis. Ik heb een antibioticakuur van 10 dagen aan het infuus gehad, omdat ik te lage bloedwaardes had. Dit is een gevolg van mijn eerste chemokuur. Hier was ik dus zó zwak van, dat mijn lichaam niet meer de kracht had om een virus of een eventuele bacterie zelf op te lossen. De enige optie was dus 10 dagen lang aan de antibiotica..

Lees meer »

Haarverlies

Vandaag was de dag. De meest traumatische dag van mijn leven tot nu toe. Ik ben kankerkaal. Ik ben opeens zichtbaar een kankerpatiënt van 14 jaar en dat vind ik ontzettend moeilijk. Ik ben mijn hele uiterlijk kwijt. Ik durf niet naar mezelf te kijken. Dat ik ooit bang zou worden voor mezelf, had ik nooit verwacht. De angst voor mijn zelfbeeld en zelfvertrouwen is te groot. Het heeft tijd nodig, de emoties zijn nu nog te hoog.

Lees meer »

Ambulance

Een paar dagen thuis waren helaas ook écht maar een paar dagen thuis. De chemokuur is ontzettend zwaar gevallen en daar ben ik nog steeds niet van opgeknapt. Alles is teveel en dan te bedenken dat ik al 12 dagen bezig ben. Ik maak me zorgen hoe ik het komende halfjaar ga doorkomen. Ik wist dat chemo zwaar zou zijn, maar zó zwaar had ik echt niet verwacht. Ik wist, als ik heel eerlijk ben, geen eens dat je je zo slecht kan voelen. Het is zwaar. Heel erg zwaar.

Lees meer »

Mijn eerste chemo

Chemotherapie en een 14-jarig meisje gaat gewoon eigenlijk niet samen. Maar ik ga er met volle moed tegenaan. En stiekem ook met heel erg veel angst. Ik weet niet goed wat ik kan verwachten, dus ik laat het maar over mij heenkomen. Ik wil hier, in het Prinses Máxima Centrum, liever niet zijn maar ik weet zeker dat dit voor nu de beste plek is! Het voelt nu al als thuis..

Lees meer »

Behandelplan

Na een paar intensieve, verdrietige en spannende dagen met veel onderzoeken, heb ik vandaag mijn behandelplan te horen gekregen. Het goede nieuws: er zijn GEEN uitzaaiingen gevonden en er is dus een behandeling mogelijk! Het beste nieuws wat je maar kan krijgen in deze nachtmerrie! Wel zal de behandeling erg zwaar en lang worden. Uiteraard heb ik geen keuze, dus ik pak alle mogelijke behandelingen aan. Ik blijf doorgaan en ik geef niet op. Nooit niet. ‘Stoppen is geen optie’

Lees meer »

Het Prinses Máxima Centrum

Maandagochtend sta ik alweer vroeg op de stoep bij het Erasmus MC in Rotterdam. Ik begin op de afdeling KNO, maar ik word al snel doorgestuurd naar de afdeling kinderoncologie. Slik. Het bordje alleen al geeft mij kippenvel en als ik alle kindjes met kale koppies, chemopalen en sondes zie springen de tranen in mijn ogen. Waar ben ik beland? Wat gaat er allemaal gebeuren?

Lees meer »

De ontdekking

2 juli ‘21: de dag die ‘normaal’ begon en eindigt in een rollercoaster. Misschien kan ik wel beter zeggen een nachtmerrie. Mijn nachtmerrie.

Lees meer »